Excusez-moi, cher Réginald, de ne pas vous avoir répondu plus tôt.
Voici la partie du texte de St Alphonse qui vous intéresse. Je tiens à vous signaler qu’en Angleterre le droit commun durant les âges de la foi a toujours refusé d’admettre la torture. Les réformateurs l’ont notoirement pratiquée, mais de façon illégale.
Theologia Moralis Lib 5, art III, n. 202 et seq.
Quid liceat judici circa quaestiones, sive torturam?
Quae requirantur ut possit procedi ad torquendum reum ?
Usquequo possit reus torqueri ?
Si judex extorserit confessionem per injuriam, v.g. si ertorserit exemptos, si sine sufficientibus indiciis, si dolo malo, mendaciis, ficta impunitatis promissione induxerit ad fatendum vel aliter (sive quoad substantiam, sive quoad modum) notabiliter excesserit in tortura , confessio nulla est, nec potest ex ea procedi : immo tenetur judex ad compensationem damnatorum…
(…)
203. Gravius torqueri potest, contra quem graviora sunt indicia, non tamen ita ut moraliter sit impossibile tormenta sustinere, habita ratione personarum. Unde si hic excedatur, confessio extorta erit involuntaria, et habenda pro nulla, etiamsi extra tormenta coram judice ratificet.
|